Lekker bladeren, dromen en dan DOEN!

Lieve collega's,

Helaas heb ik een week ziek op bed gelegen en hierom het bloggen even links laten liggen. Wat ik wel veel heb gedaan toen ik weer rechtop kon zitten, is bladeren. Bladeren in magazines.
Ik ben geen glossy liefhebber. Ik koop ook nooit tijdschriften voor mijzelf. Ik lees 5 tijdschriften waar ik al geruime tijd een abonnement op heb of die op een andere manier op mijn eettafel belanden en dat zijn The Flow, Tuin&Co, Eigen Huis Magazine, De Allerhande en Volkskrant Magazine.

Het is logisch om te denken dat de magazines die iemand leest iets zeggen over een persoon. Mijn eerste uitleg bij bovenstaand rijtje zou zijn:  Een ietwat dromerig links geëngageerd huis-, tuin- en keukentype die graag leest en denkt over D.I.Y. projecten maar er maar weinig aan toekomt omdat ze altijd denkt dat er eerst meer belangrijke dingen gedaan moeten worden.
Ok; dat laatste kan je misschien niet direct afleiden van mijn tijdschriftenkeuze maar het valt wel op dat elk blad iets te maken heeft met dromen en doen. Dromen van de perfecte tuin, het perfect onderhouden huis en de mooiste gerechten. Dromen van een mindfull bestaan en een baan waar ik het liefst constant FLOW beleef en daarnaast op de hoogte blijven van het nieuws in de wereld en daar ook een mening over hebben. (Ik lees ook elke dag de Volkskrant maar lang niet zo uitgebreid als het magazine!)

Nu kon ik in elk blad wel iets vinden wat ik ook graag zou doen. En dat zal ik hieronder met jullie delen. Of ik het ook ga doen, dat zal de tijd leren. Zo ja; dan zal ik het met jullie delen. Voor nu alvast de aanzet tot doen: dat het jullie maar mag inspireren!!

Tuin & Co | The pothole gardener

In de Tuin&Co stond de volgende link: http://thepotholegardener.com

Een blog vol berichten en foto's over guerrilla gardening in Londen. Echt Engels met plastik diertjes enzo maar heel lief en zeker een inspirerend blog met foto's en filmpjes. 

Doen: Ik wil heel graag een dergelijk project met mijn mijn kinderen op de buitenschoolse opvang gaan doen van het voorjaar!

Volkskrant Magazine | Gratis college's

Ok. Ik speel een beetje vals bij deze want het item wat ik met jullie wil delen stond in de krant en niet in het magazine. Er is een nieuwe trend op internet. Steeds meer universiteiten komen met GRATIS cursussen die je kan volgen en waarvoor je een heus certificaat kan krijgen. Je schrijft je in op één van de sites en volgt de aangeboden college-filmpjes, leest de aangeboden lesstof en maakt de aangeboden opdrachten. En dit doe je allemaal op je eigen tempo zonder verplichtingen.

Voor studies kun je o.a. kijken op https://www.udacity.com en https://www.edx.org

Doen: Ik ben blij te kunnen meedelen dat ik me al heb opgegeven voor een studie. Aan HARVARD. Jaja! Vanaf 13 maart volg ik colleges over The Ancient Greek Hero. Gewoon omdat het me leuk lijkt! (...en omdat er straks een Harvard certificaat aan mijn muur prijkt natuurlijk).

Allerhande | Cherry Pie

De Allerhande vind ik een heel fijn blad. Ik kook graag en het liefst uit kookboeken. Maar ik moet zeggen dat de Allerhande vaak heel lekkere recepten heeft. Fijn is dat je zeker weet dat je alle ingrediënten kan krijgen bij de AH. Meestal verander ik wel het één en ander aan de recepten. Ik pas ze aan op wat ik al in huis heb en ik kook sowieso altijd voor vier. Want die AH-4-personen porties eten wij thuis altijd met z'n tweetjes weg. En ik heb me laten vertellen dat dit voor meer mensen geldt.

De laatste Allerhande is geïnspireerd door Amerika. Met o.a. hele lekkere pie's!

Doen: De cherry pie met vanille crumble maken. De boodschappen heb ik al in huis..

Ik denk dat dit wel eens één van mijn nieuwe favorieten kan worden om te maken als er visite komt.

Eigen Huis | Maak een plan

Sinds 1e kerstdag wonen mijn lief en ik in ons koophuis. Het is geen nieuw huis. Verre van dat. Het is een huis uit 1915. En ja; er moet héél veel aan opgeknapt worden. Laatst hebben we een nieuwe voordeur en kozijnen voor de woonkamer en hal uitgekozen. Dat zat wel even anders ogen als die erin zitten. Maar dan nog; er moet héél veel gebeuren.

Ik houd me vooral bezig met regelwerk maar wil ook aan kleine klusjes beginnen. Nu heb ik een plan in mijn hoofd maar niet (meer) op papier. Om één of andere reden roepen plannen op papier frustraties op bij mijn lief. En aangezien we dit samen doen is dat niet zo wenselijk. Maar plannen in het luchtledige roepen frustraties op bij mij. Dus once again... niet zo wenselijk.

Doen: Een geheim plan op papier maken voor mijzelf. En dan af en toe iets in het luchtledige ophangen om met mijn lief te starten en af te maken.

Flow | Webshop

Oooh.. The Flow. Ik heb een liefdesrelatie met dit blad. Ze maakt me elke twee manden zó blij! Maar ik kan er ook een beetje sip van worden. Want voor Feel connected heb ik meestal te weinig uithoudingsvermogen en voor Spoil Yourself  te weinig geld. Live Mindfully vind ik een mooi streven maar soms wil ik gewoon even doen en me niet afvragen waarom? en simplify your life blijkt lang zo simpel niet. Toch; zo'n blad boordevol TO DO's (er zit geregeld een boekje voor to do's en don'ts in) heeft ook een aantrekkelijk to do voor mij.

Doen: WEBSHOPPEN AHAAA!! Nu nog even via Pinterest een verlanglijstje maken maar oh wat staan er toch een hoop leuke spullen te koop op internet. En omdat ik niet van winkelen hou kan ik me uren zoet houden met dromen van mooi meubilair en accessoires voor het huis. Ik spaar momenteel voor deze (zie figuur).

Doen: kopen!

Lieve groeten,

Collega R.

Fake it till you become it!

Dit blog gaat over jezelf presenteren aan de buitenwereld. Waarom? Omdat jezelf presenteren je ontzettend gelukkig kan maken. 
Ik durf te wedden dat er heel wat lezers zijn die mij nu voor gek verklaren. Presenteren en overtuigen behoren tot de activiteiten die de mens over het algemeen als stressvolle en angstige momenten ervaart en die velen het liefst voorkomen. Toch moeten we onderkennen dat diegene die het wél doen en het goéd doen er vaak zielsgelukkig uitzien. Ze stralen en komen krachtig over. Zo krachtig dat we ons graag met hen inlaten. Zij lijken te snappen waar het heen moet gaan en wij volgen graag.

We weten het allemaal; onze non-verbale communicatie speelt een enorme rol in hoe we overkomen op anderen. Onder non-verbale communicatie wordt verstaan: houding, oogcontact, gebaren en uiterlijk. Deze vier facetten zijn van grote invloed op het beeld dat een ander van jou vormt. Nog voordat je je mond hebt open gedaan, heeft je gesprekspartner al een beeld van jou. Dit beeld beïnvloedt in grote mate zijn interpretatie van jouw verbale boodschap. De eerste indruk komt vaak voort uit non-verbale communicatie. Ben jij je bewust van hoe je overkomt?

Zowel mensen als dieren beoordelen elkaar op non-verbale communicatie. Een persoon die zeker is van zichzelf en gelukkig is met wat hij over wil brengen straalt kracht uit. Wij vinden deze persoon 'aantrekkelijk' omdat hij rechtop staat en zich breder maakt (door bijvoorbeeld de armen te spreiden en de borst omhoog en naar voren te brengen). De persoon staat in onze ogen  'open' voor zijn omgeving.

 

Een persoon die zich niet comfortabel voelt en het liefst aan de huidige situatie zou ontsnappen maakt zich klein in plaats van groot. Hij duikt in elkaar, brengt de armen voor zijn lichaam, laat het hoofd hangen, de schouders zakken. Je zou kunnen zeggen dat deze persoon zichzelf veilig opsluit. Een gesloten houding is het gevolg.

De momenten waarop we het meest worden geconfronteerd met onze non-verbale communicatie is wanneer we iemand willen overtuigen. Denk aan het moment dat je een presentatie geeft op je werk of waneer je in een sollicitatiegesprek zit. Je wilt op zo'n moment succes boeken maar voelt je juist zenuwachtig of zelfs angstig. Je bent alles behalve zeker van jezelf. Hoe voorkom je dat dit wordt opgepikt? Simpel: Doe alsof.

Waarom zou je jezelf dat fijne gevoel van in je kracht staan willen onthouden?

Je kunt jezelf zoveel moois cadeau doen door de stap te nemen en jezelf te laten zien!

Ben je niet geboren met deze x-factor? Fake it till you become it!

Volgens sociaal psycholoog Amy Cuddy kunnen we door onze lichaamstaal bewust aan te passen, ons lichaam invloed laten uitoefen op ons brein en daarmee op onze gedachten, gevoelens en zelfs hormonen.
Zij deed onderzoek bij proefpersonen door middel van het meten van het dominantie-hormoon testosteron en het stresshormoon cortisol voor en na aanvang van een simpele opdracht. De proefpersonen werd gevraagd voor twee minuten een dominante of onderdanige houding aan te nemen. De hormoontest wees uit dat de proefpersonen die een krachtige houding hadden moeten aannemen meer testosteron hadden aangemaakt en dat het stresshormoon cortisol flink was afgenomen. Bij de groep die zich onderdanig had moeten opstellen waren de resultaten vice versa.

Uit Cuddy's onderzoek bleek dat door bewust een bepaalde lichaamshouding aan te nemen we ons brein kunnen beïnvloeden; eigenlijk zelfs voor de gek kunnen houden. Ons brein reageert op de lichaamshouding met het afgeven of minderen van een gerelateerd hormoon. Dit heeft weer invloed op hoe wij ons voelen. Hoe wij ons voelen heeft invloed op wat wij uitstralen en dus op hoe wij overkomen. Die non-verbale boodschap bepaalt ons succes.

Kort gezegd: 

Ons lichaam beïnvloed ons brein;

ons brein beïnvloed ons gedrag;

ons gedrag beïnvloedt onze resultaten.

Je meer zeker voelen kan je bereiken door doelen te stellen die dat gevoel zouden moeten oproepen. Bijvoorbeeld: "wanneer ik een baan heb die ik leuk vind, voel ik me vast meer mijzelf en ben ik gelukkiger". Je stelt je geluk uit terwijl je je ook direct meer gelukkig kan voelen.

Wanneer je elke ochtend voor de spiegel de 'juiste'  houding poseert, maakt je lichaam meer hormonen aan die  je meer zeker doen voelen. Je verzorgt als het ware je eigen doping!
Met deze boost ga je op pad. Misschien naar je dagelijkse werk, misschien naar een date of misschien wel naar een sollicitatie-gesprek. Nemen de zenuwen de overhand? Hup. Armen in je zij; borst vooruit en mondhoeken omhoog. De nodige testosteron stroomt weer door je lijf.

Want: hoe kom je aan die baan of partner die jou zo gelukkig gaat maken?  Juist; je zult hen moeten overtuigen van jouw succes-factor. Je hoeft niet te liegen; je woorden hoef je niet te verdraaien. Je kan dood-eerlijk zijn. Pas simpelweg je houding aan.

Dus draai de rollen eens om. Creëer je geluk door geluk aan te maken en uit te stralen!
Sing and songwriter Ben Howard zong het al:

"...keep your head up, keep your heart strong.. keep your mind set in your ways.."

Bekijk eens wat plaatsjes en filmpjes van mensen die in jouw optiek 'leading' zijn en kopiëer hun lichaamstaal. Wedden dat jij binnen niet te lange tijd successen boekt waar je eerder alleen maar van (dag)droomde?

Veel plezier met jezelf gelukkig maken. Drie keer raden hoe ik nu achter mijn computer zit...


Groet Collega R.

Wil je Amy Cuddy zelf horen vertellen over haar onderzoek? 

Bekijk het volgende filmpje en laat je inspireren! 

Verdwalen op het Web

Goedemorgen Collega's,

Als je durft te verdwalen, kom je zoveel moois tegen. Op vakantie, een dagje rondwandelen in een (on)bekende stad, in je eigen huis. Of....op het internet.
Het is in feite allemaal hetzelfde. Niet gericht zoeken via de bekende weg of in het laatste geval de zoekmachine, maar overal eens puur uit nieuwsgierigheid een beetje rondsnuffelen. Op websites gewoon eens verder klikken op dat wat je aandacht trekt. En voor je het weet....ontdek je per ongeluk de meest fantastische dingen & sites en een nieuwe bron aan inspiratie!

Vandaag wil ik graag een paar van mijn persoonlijke favorieten delen;
Websites die ik door verdwalen op het Web of via andermans verdwaaltochten door de tijd heen gevonden en verzameld heb en nog regelmatig bezoek ter inspiratie.
Maar wees wel gewaarschuwd; rond klikken en verdwalen kan verslavend werken! Mijn Collega R., die eerder 'niet zo van het internet' was, maar het puur praktisch gebruikte, zie ik nu ook met veel plezier verdwalen op het Web en met de mooiste juweeltjes terugkomen. Nu mag ik steeds aan haar vragen 'hoe kom je daar aan?!', in plaats van andersom. Wat ik trouwens helemaal niet erg vind!

Mijn persoonlijke favorieten gaan overigens langs de meest uiteenlopende wegen.
Van steden, langs street art, via fotografie tot aan...
Oh wat maakt het uit; ga lekker verdwalen!

Veel klik en verwonder plezier!

Collega N.

1. A Beautiful Mess

Persoonlijk favoriet van Collega R. & Collega N. (en van een aantal van onze lezers!) is het blog van de Amerikaanse creatieveling Elsie Larson. Haar weblog 'a Beautiful Mess' is een zeer geliefde en populaire site die dagelijks door ruim 170.000 lezers bezocht wordt. Ze blogt (soms ook samen met anderen) over diverse onderwerpen als crafting, fashion, recepten en fotografie. Deelt veel handige tips en is zeer inspirerend door alle beelden die ze gebruikt en het dagelijks bloggen van zoveel moois. Via haar weblog is het heerlijk verdwalen langs tal van andere (ook erg populaire) creatievelingen die hun werk delen via mooi vormgegeven weblogs.

Elsie verzorgt ook (al dan niet in samenwerking met anderen) inspirerende en zeer leerzame 'e-courses', ofwel online cursussen. Collega R. heeft zo'n e-course gedaan. Mocht je nieuwsgierig zijn naar haar ervaring, mail gerust!
In the meantime...enjoy! >>> a Beautiful Mess

De volgende sites en weblogs (in willekeurige volgorde) zal ik niet toelichten, want wat is verdwalen als je al weet wat je gaat ontdekken?

02|a. Freunde von Freunden 
02|b. Freunde von Freunden Travel Blog
03|a. Sandra Juto (blog)
03|b. Sandra Juto (site)
04. the Dainty Squid
05. Überlin
06. Dear Photograph
07. Berlijn-blog
08. Street Art Utopia
09. Pieces of Berlin
10. Flow Magazine
11. Matthias Heiderich
12. Street Art News
13. Pickathon
14. Banksy
15. Pugly Pixel

En er zijn er zoveel meer! Heb jij websites die je graag bezoekt en met ons wilt delen? 
Laat ze achter in een reactie!

The Dainty Squid

Matthias Heiderich

December, Collegamaand!

Goedemorgen Collega’s,

Kennen jullie de Adventskalender nog? Zo'n kalender met chocolaatjes achter ieder vakje in de vorm van een kerstklokje, een kerstman of een ander kerstig ding. En het eindigde altijd met een dubbel vakje waar dan een dubbel zo groot chocolaatje achter zat. Wat een feest was het ieder jaar! Ook al wist je dat er een chocolaatje achter ieder deurtje zat, toch bleef je trappelen van ongeduld. Dag in, dag uit, jaar in, jaar uit.

Inmiddels 31 jaar kan ik nog steeds enthousiast worden van Adventskalenders en kocht er sinds jaren weer eentje voor mezelf.  Hij staat klaar op de kast en het lijkt alsof de tijd heeft stilgestaan, want ik kan nog steeds niet wachten tot 1 december!

Maar de kalender brengt niet alleen leuke herinneringen en ongeduldig wachten met zich mee....de kalender bleek ook een inspiratiebron te zijn voor het volgende, Collega's! Lees goed en zie waar inspiratiebronnen toe kunnen leiden...

AdventsCollega’s!

Lieve Collega’s, het is zover! In december maken wij plaats…voor jullie!

Elke dag is er plaats voor een Collega; tot en met 23 december! 
En zoals een Adventskalender vaak eindigt met een dubbel chocolaatje, eindigt deze AdventsCollega’s met twee collega’s: Collega R. en Collega N. en dat zullen wij op een hele speciale manier doen. Hoe? 
Sorry, maar jullie moeten allemaal, net als vroeger, trappelend wachten tot kerstavond om erachter te komen wat er achter dat laatste deurtje zit!

Wil jij graag plaatsnemen achter één van de vakjes van onze AdventsCollega’s? Stuur dan voor zondag 27 november :
~ een leuke foto van jezelf *;
~ en in maximaal 10 regels waar jij je inspiratie vandaan haalt!
En dat kan echt alles zijn: grote en kleine, gekke en niet gekke dingen, logische en onlogische inspiratiebronnen...het maakt niet uit! Inspiratiebronnen kunnen alle vormen hebben! Deel jouw inspiratiebron(nen) met je Collega's en inspireer elkaar!

Mail de foto en tekst naar: vraagjecollega@gmail.com

*Liever geen foto van jezelf erbij? Prima! 
Stuur dan een  foto mee die iets te maken heeft met jouw onuitputtelijke inspiratiebron!

CollegaCadeautje!

Het is een feestmaand, dus daar horen cadeautjes bij!
Meld je daarom snel aan voor de kalender:
Onder de Collega's die op onze kalender komen, zullen wij namelijk een cadeautje verloten!!
Wat dat is? Dàt houden we nog even geheim, want zo hoort dat met echte cadeautjes. 


-

Voorkeur voor een dag op de kalender? Dat mag! 
Mail de gewenste datum mee met de foto en de tekst en dan zullen wij kijken of we jou dat speciale vakje kunnen geven.  Zoals jullie zien is 17 december al bezet, maar er zijn nog genoeg andere dagen!

Eigen-aardigheden

Goedemorgen Collega en Collega’s!

Wat een heerlijke ochtend weer. Ik zit hier in alle rust de vorige brief nog eens door te lezen. Mooi om te lezen dat je toch een vitrinekastje aan wilt schaffen voor je life changing momenten Collega R., doet me goed dat je ze nu toch graag een ereplaatsje wilt geven. Geniet ervan!

Held en mentor. Mooi. Ik heb er nog lang over na lopen denken. En inderdaad, het lijntje tussen beiden is heel dun. Mijn helden zijn mijn mentoren geweest en andersom. En toch zit er ergens een verschil wat niet uit te leggen is. Het is niet grijpbaar. Wat ze gemeen hebben is een stuk makkelijker, in mijn geval dan, ze weten geen van beiden wat voor impact ze gemaakt hebben. Misschien moest ik ze dat eens vaker vertellen. Daar ga ik de komende lange tijd nog vaak over nadenken. 

Bedankt Collega!

Heldendaad

Je riep op om deze week geen moment voorbij te laten gaan waarin je mogelijk een heldendaad kon verrichten. Phoe! Dat viel niet mee.

Dat klinkt misschien gek, maar juist omdat ik mij heel bewust was van alle dingen die gebeurde en de gedachte dat ik mogelijk held kon spelen, maakte het een aparte week. Ik dacht steeds ‘ik moet hier iets mee!’ En dat lukte dus niet.

Tot ik donderdagmiddag aanbelde bij iemand. 
Terwijl ik al klaarstond met een opgewekte ‘Hallo! Daar zijn we weer’, hoorde ik hoe de deur langzaam open werd gedaan. En zag dat de persoon achter de deur huilde.

Ik verruilde mijn ‘daar zijn we weer’, onmiddellijk voor de ‘wat is er met u aan de hand?’ en stapte meteen naar binnen. Voor ik het wist was ik rustig met haar gaan zitten en nam ik alle tijd voor haar tranen en verhaal.

Op dat moment besefte ik (maar bedacht dat pas achteraf) dat wanneer je alles loslaat en gewoon jezelf bent, je zoveel heldendaden kunt verrichten. Je hebt het alleen niet door, want je doet het gewoon. De kunst is om niet steeds iets te willen 'moeten' met van alles, maar om gewoon je ogen open te houden en aandacht te hebben voor iedereen. Ook de vreemdeling in de straat.

Aan het einde van het gesprek maakte ik een klein grapje en moest ze door haar tranen heen lachen. En het was goed. Na een diepe zucht liet ze haar zorgen los en ik mijn moeten.

Oproep tot inspiratie

Deze week hou ik de oproep kort, want ik wil dat jullie komende week gewoon DOEN en plezier hebben! En we beginnen meteen vandaag.

Door het filmpje van Amélie vorige week, moet ik al de hele week denken aan het begin van die film. Ik weet dat er heel erg veel mensen zijn die deze film fantastisch vinden, maar ik kan mij voorstellen dat je na misschien 20 keer kijken, de kleine dingen over het hoofd gaat zien. En dat is nou precies waar ik het over wil hebben.

Om jullie geheugen op te frissen óf om je kennis te laten maken met het stuk wat ik bedoel, vraag ik je om precies 1:28 de tijd te nemen dit filmpje te bekijken.

Wat ik van jullie wil, lieve Collega's, is dat jullie komende week eens goed naar jezelf kijken en eens opletten wat jouw eigenaardigheden en liefhebberijen zijn. Of ze nu heel opvallend of misschien zelfs 'genant' zijn of duidelijk aanwezig maar inmiddels vergeten omdat het een gewoonte is geworden.

Schrijf ze eens op, laat ze hier achter.

Of stuur ons eens een mail met je lijstje vol gekke maniertjes en fijne dingen.

Wat mijn eigenaardigheden zijn of liefhebberijen? Dat zijn er een hoop! Maar eentje wil ik wel alvast delen: Ik reken nog steeds in kikkertjes. 

Zelfs als de persoon tegenover mij een bankdirecteur is en zou zeggen '50 cent'. Dan gniffel ik in gedachten en denk 'dat zijn 10 kikkertjes!'. 

En nu jullie, Collega's! Schaam je niet en vertel op! 

Wat doe jij voor eigenaardige en voor jou plezierige dingen?

Fijne dingen & rariteiten,

Liefs, Collega N.

Er is eens...

"Ik ben een held, toch?" vraagt C. van bijna 4 jaar oud aan mij tijdens het opruimen van de duplo. Ik glimlach en vraag hem "Oh ja? Waarom dan?" C. legt met een ernstig gezicht een groen blokje in de IKEA opbergdoos en staat op. Alsof hij op het punt staat voor een duizendkoppig publiek te speechen gooit hij zijn kin omhoog en zegt met kracht: "Omdat ik gisteren een kastanjehuis bij de prikkels durfde te pakken en dat was héél knap van mij!".
Ik ben verrast. Inderdaad; vorige week (elke gebeurtenis in het verleden is 'gisteren' voor C.) heb ik hem inderdaad een held genoemd toen hij na heel wat mislukte pogingen toch zo'n stekelige huls in mijn mandje wist te leggen. Aan C.'s glunderende gezichtje te zien, draagt hij zijn nieuwe titel 'held' met trots. En wanneer ik een ander kind later die week spontaan ook een held noem omdat zij haar yoghurtbeker leeg drinkt is C. niet eens teleurgesteld dat hij zijn titel moet delen.
In tegendeel; blij roept hij uit: Wat zijn wij knapperds hè?!
Dat zijn voor mij de echte helden.

Beste collega's,

Alweer een week voorbij. Een week waarin de inspiratieoproep van collega N. mij meer dan eens door het hoofd zoemde. 'Life changing moments' en inspirerende gebeurtenissen. Natuurlijk hebben we die allemaal. Maar in alle eerlijkheid vond ik die van mijzelf nooit zo interessant. Ze gebeurden gewoon.
Ik weet lieve N. als ik je dit schrijf dat je ongeveer uit je voegen barst van onzinnigheid. Jij weet deze gebeurtenissen namelijk met succes op een voetstuk te plaatsen om ze vervolgens in je lifechanging vitrinekast te zetten. Ze fleuren je op wanneer je er naar kijkt; je raakt er weer helemaal vol van en ik geniet van je geglunder als je deze momenten met me deelt. De gedachten aan jou en je geglunder brachten me terug naar de momenten waarop ik helemaal vol was van iets. Een theaterstuk; een workshop; een ontmoeting. Mooie herinneringen kwamen bij me boven. Herinneringen die ik eerder nooit als keerpunten had bestempeld maar waarvoor ik bij nader inzien toch eens een vitrinekastje moet gaan aanschaffen. Dank daarvoor!
 
Helden
Een van die keerpunten was mijn ontmoeting met Mieke Bouma. Ik kwam op haar website terecht omdat ik opzoek was naar informatie over Aristoteles. Lang leve Google; dit zoekwoord bracht mij naar haar site waar ik las over Storytelling. Het artikel intrigeerde mij dusdanig dat ik besloot een afspraak met haar te maken en mijn scriptie aan Storytelling te wijden. Ook volgde ik haar workshop Vertel..! welke nog steeds een inspiratiebron is voor de trainingen die ik zelf ontwikkel. Storytelling is een belangrijk onderdeel van mijn werk geworden en bleek een onderdeel van mijzelf. Het vertellen van verhalen en vooral het inzetten van verhalen met een bepaald doel vind ik telkens weer een uitdaging en heel erg leuke bezigheid.
Verhalen kunnen je meevoeren naar andere tijden en werelden. Het verhaal heeft altijd een held. De persoon die na moeilijkheden overwonnen te hebben en offers gegeven te hebben een bepaald doel bereikt welke hem en/of zijn naasten een (meer) gelukkige toekomst brengt. In een goed verhaal kun je je als lezer/luisteraar zo verbonden voelen met de held dat je de held wordt. Je beleeft het verhaal.
Je kunt het ook andersom bekijken; stel dat je al een held bent? De held van je eigen verhaal.
 
Op reis
Mieke Bouma beschrijft in haar boek 'Storytelling in 12 stappen' De held als representant van ons ego. Graag zou ik een alinea uit dit zeer inspirerende boek met jullie willen delen.
De helden en de heldinnen in de verhalen die we elkaar vertellen representeren ons menselijk ego op zoek naar geluk en heelwording. Ons 'ik' is maar een voorlopige verschijningsvorm van onze ziel. Ergens vermoeden we dat er een grotere versie van onszelf mogelijk is. Verhalen vertellen ons hoe we daar iets van kunnen begrijpen. Maar als we opgeroepen worden om die verloren schat te ontdekken, zijn we ook huiverig. We durfden het avontuur niet aan te gaan. Gelukkig zijn er helpers en mentoren die ons de weg wijzen of instrumenten aanreiken waarmee we toch op weg kunnen gaan. Als de eerste drempel eenmaal is overschreden is er geen weg meer terug en moeten we all down into the rabbithole, met alle angstige bijeenkomstigheden van dien. Om uiteindelijk gelouterd en wijzer geworden met de schat van inzicht terug te keren naar huis en de wereld te verrijken met onze oogst. Dit is de eeuwig durende reis van de held. En de held zijn wijzelf.
(Bouma, M. (2010). Storytelling in 12 stappen; Op reis met de Held. Antwerpen-Amsterdam; Uitgeverij Augustus. p. 24)
 
Aangenomen dat ik de held(in) in mijn eigen verhaal ben, is Mieke voor mij een van de mentoren op mijn reis geweest. Ik zou graag ook voor anderen zo'n mentor willen zijn. Iemand die een ander verder helpt; iets betekenisvols in laat zien, iets betekenen in andermans leven. Dat kan al door gewoon eens aardig te zijn voor een ander. Het geen te doen wat je misschien in eerste instantie als 'overdreven' beschouwt. Kijk eens naar het volgende filmpje en laat je inspireren:

Mentoren

Amélie maakt een oude blinde man gelukkig en als bonus wordt ze er zelf ook blij van! Iets wat vaak onderschat wordt. Wanneer je iets voor een ander doet lijkt het immers raar wanneer je het ook uit eigen belang doet. Het zit hem echter in het woordje ook. Wanneer het mes aan twee kanten snijdt kan het alleen maar veel goeds brengen. Hoe gelukkiger je wordt van je eigen goede daden, hoe groter de kans dat je meer mensen gelukkig zal proberen te maken! En je vervult daarmee misschien wel de rol van mentor op iemands reis.

Zo ontmoette ik laatst Paul van de Wegenwacht. Hij wist onze auto succesvol te reanimeren door er een nieuwe accu in te zetten. En niet alleen dat; ik heb nog nooit zo'n vrolijke werkende man gezien rond 23.30 in de avond die twee onbenullen die net hun accu hadden gesloopt zo aardig hielp. Vol passie vertelde hij over zijn werkzaamheden en ik begon het verwisselen van een accu bijna een interessant onderwerp te vinden!

De man vertelde dat hij de volgende ochtend toevallig een kappersafspraak had in de straat waar wij wonen. Ik heb bij deze zaak een doos Merci afgeleverd voor Paul met een kaart waarop stond dat ik blij ben dat er mensen zijn die met zoveel passie hun beroep uitoefenen. Ik hoop dat Paul van chocola houdt en dat hij misschien inziet hoe waardevol het kan zijn je passie te delen met anderen. Wie weet kan hij dat weer inzetten om anderen te inspireren. Bij mij is het in ieder geval gelukt!

Held of mentor?

De scheidingslijn tussen een held en een mentor is voor mij heel dun. Je kunt door een mentor te zijn namelijk een heldendaad verrichten. Als held kan je inspirerend zijn en zo een mentor voor een ander.

Is het niet? Hier ga ik nog even over nadenken collega's. Denken jullie met mij mee?

Een fijne reis deze week,

Collega R.

Oproep tot inspiratie: Doe eens 'gek' en hang de held uit!

Laat komende week het eerste moment dat je tegenkomt niet voorbij schieten en verras iemand met je heldendaad. Graag hoor ik waarmee je iemand blij hebt gemaakt!

Bedankt Ko

Goedemorgen Collega,

Wat een fijne brief weer! Dank daarvoor.

Het heeft mij weer veel stof tot nadenken gegeven.

En interessant om te lezen dat jij ook eens in je omgeving gedoken bent, gekeken hebt naar de mensen om je heen. Ik deed de afgelopen tijd namelijk precies hetzelfde.

Over helden en andere mensen

Ik had ooit eens een gesprek met iemand over helden. Daar heb ik een behoorlijke lijst van en ik vroeg mij af waarom ik ze als helden zag. 

Ik besloot ze daarom eens op een rijtje te zetten.

Eenmaal op een rijtje leek het op het eerste gezicht een bonte verzameling aan allemaal interessante mensen. Maar toen ik beter ging kijken en nadacht over wat ik nu zo fantastisch aan ze vond, bleken ze toch meer op elkaar te lijken dan ik aanvankelijk gedacht had. Dat wat ik zo fantastisch aan ze vond….was iets wat ik zelf nog miste.

Toen ik dat eenmaal besefte ben ik mijn helden meer als voorbeelden gaan zien; 

wat zij kunnen of konden kan ik ook, besloot ik.

Hetzelfde deed ik onlangs ook met de mensen uit mijn omgeving. Ik zette mijn vrienden en bekenden in rijtjes neer en bestudeerde ze nauwkeurig. Al snel kwam ik, net als jij Collega, tot de conclusie dat al deze mensen iets over mij vertelden. Ieder persoon heeft iets wat ik ook heb en dat maakt een prettige klik. Maar dat kan het toch niet alleen zijn dacht ik. Dat is te simpel.

Dus net als mijn helden die voorbeelden werden, bekeek ik mijn vrienden ook eens beter en ontdekte ook bij hen dat er meer was dan op het eerste oog te zien was.

Het zijn mensen die gedreven zijn, verder kijken dan wat er voor ze ligt, doen wat zij willen doen, zijn wie zij willen zijn, mensen die tegen de stroom in durven te gaan als dat nodig is, die passie hebben en tonen (Oh wat cliché! Maar waar.) Mensen die willen leren, niet stil gaan staan maar ook geen angst hebben om stil te staan als dat nodig is. Creatieve mensen –op wat voor manier dan ook- die kunnen brainstormen zonder obstakels neer te gooien, die continu willen creëren, nieuwe ideeën vorm proberen te geven. Mensen die uren lang gepassioneerd kunnen vertellen over zelfs de saaiste onderwerpen, die graag filosoferen, stil durven zijn en stilzwijgend nog een hoop kunnen vertellen…

Je vroeg je af of ik er wat mee deed of kon doen in mijn werk. En dan zeg ik; ja.

Alles wat mij aantrekt in anderen zorgt ervoor dat ik mensen die blijven hangen in situaties waar ze niet in willen zitten of waar hun hart echt niet ligt, probeer te enthousiasmeren eens los te breken uit die situatie. Ik probeer ze op dezelfde manier naar zichzelf en de situatie te laten kijken zoals ik mijn helden bekeek. Probeer ze te inspireren en te motiveren in ieder geval één stap buiten hun situatie te zetten, om te kijken wat er daarbuiten ligt.

Ik doe dat in de vorm van inspiratiedagen en er komt meer van dat soort moois aan; ik wil plekken en momenten creëren waarin mensen gefascineerd naar zichzelf en alles om hen heen kunnen staren, mensen weer laten verwonderen en laten zien dat er meer is dan de veilige plek waar ze zich nu bevinden.

En zo heb je ook meteen een antwoord op je vraag hoe een en ander zich uit in mijn leven als het gaat om wat het is dat mij aantrekt in anderen.

Inspiratie

Er zijn wel eens momenten, plaatsen, mensen, dingen, sferen of geuren, beelden of geluiden die je opeens enorm kunnen inspireren. Op zo’n moment kan ik bijna ontploffen van alles wat het in mij losmaakt en wat ik onmogelijk in één woord kan vangen. Het is bijna magisch als dat gebeurt en de trilling is soms nog lang na te voelen. Dagen, weken, maanden en zelfs jaren kan ik dat moment nog steeds terughalen en er mijn energie en inspiratie uithalen.

Dan voel ik weer hoe enorm enthousiast ik toen werd en zou ik terug willen in de tijd…

A life changing moment

Eén van die momenten vond plaats tijdens een theatervoorstelling van d’Electrique, een theatergroep van o.a. Ko van den Bosch. (één van mijn voorbeelden en nu werkzaam bij NNT)

Al direct bij binnenkomst nam ik plaats op bijna het puntje van mijn stoel. En toen het stuk echt begon schoof ik nog wat verder naar dat puntje. Wat ik daar zag was bijna ‘life changing’, want op dat moment werd er iets geactiveerd wat ik nooit meer uit heb kunnen zetten; een overweldigende liefde voor deze vorm van theater en het “maken” wat dit soort 'momenten' voor mensen. Ik was zo enorm gefascineerd door deze mensen op het toneel, door de sfeer, de enorme puinhoop en de fantastische teksten, de manier van spelen, alles..ALLES nam ik in mij op en liet het nooit meer los. Het zorgde ervoor dat er een hoop veranderde…

Afstuderen

Ruim 4 jaar na het zien van dit stuk deed ik samen met jou, Collega R., een afstudeerpresentatie in de theaterzaal van Hogeschool Utrecht. We hadden in de aanloop naar deze presentatie vooral keihard gewerkt aan onze afstudeeropdracht en scriptie en nooit meer echt nagedacht over de hele invulling en vormgeving van onze afstudeerpresentatie.

Nadat alles af was, hadden we nog maar een paar dagen om de hele presentatie in elkaar te draaien. 

En dat deden we.

In zo’n 3 dagen tijd transformeerde de hele presentatie waarin we ook theater-elementen moesten verwerken zeker 4 keer volledig. En op de laatste dag, de dag waarop we ’s avonds moesten presenteren, gooiden we nog wat onderdelen om. 

En daar stonden we dan op het toneel en gaven de presentatie alsof we weken geoefend hadden, wetende dat dit niet waar was. Wij wisten dat er stukken in zaten waarvoor we afgesproken hadden te improviseren. Het publiek dacht dat we er weken op geoefend hadden.

Het was een groot risico wat we hadden genomen voor een afstudeerstuk, maar we stonden er vierkant achter!

Bij beoordeling gaf de man met wie ik ooit dat gesprek over helden had -en zelf na al die tijd nog steeds een voorbeeld is voor mij-, het mooiste compliment aan ons: 

‘Jullie deden het met het lef van Ko van den Bosch.’

Ik glunder nog steeds als ik daar aan denk. 

Want als ik terug kijk….dan begon het eigenlijk allemaal toen ik dat ene theaterstuk zag, daar vanaf dat puntje van mijn stoel. Vanaf die dag had ik zo'n enorme bron van inspiratie ontdekt dat ik deze eindeloos en vol passie kon delen met anderen. En die anderen putten daar ook weer inspiratie uit en gaven het door aan hun omgeving.

Zoals ik al zei...vanaf dat ene moment veranderde er een hoop.

Bedankt Ko.

Lef en liefs,

Collega N.

Oproep ter inspiratie

a.) Wat zijn jouw ‘life changing’ moments geweest, collega? Wanneer gebeurde er iets waardoor je in ene van koers veranderde en waar je na al die tijd nog steeds je energie en inspiratie uit put?

b.) En wat zijn jouw inspiratiebronnen? Denk daar eens over na. Kijk de komende week eens goed om je heen en wees je heel bewust van die kleine momenten van inspiratie -hoe gek ze soms ook zijn!- en vertel me wat het met je deed.

Geïnspireerd en je wilt dit graag delen?

Laat een reactie achter!

Mocht dit onverhoopt niet lukken, stuur dan je reactie in een mail naar:

vraagjecollega@gmail.com

Het oog van de tornado

Goedmorgen Collegae!

Wat een feest om weer een stukje op dit blog te mogen schrijven.
Collega N., je vorige brief heeft mij zeker aan het denken gezet. Stilstaan… Tja; eerlijk gezegd heb ik dat al in lange tijd niet meer gedaan. Eigenlijk ben ik alleen maar aan het doorracen. Wanneer mensen aan mij vragen hoe het met mij is hoor ik mezelf op ietwat hysterische toon roepen: “Druk, druk,druk; maar allemaal héél leuk hoor!!” Om vervolgens naar adem te snakken en snel over iets anders te beginnen zodat ik maar niet aan mezelf toe hoef te geven dat ik eigenlijk door de bomen het bos niet meer zie.

Stilstaan.. De laatste keer dat ik echt even stilstond was op het Oerol afgelopen juni. Terschelling nodigt uit tot stilstaan. Zodra ik op de veerdienst stap, sta ik stil aan de reling en kijk ik over het water. Met twee uur lang varen in het vooruitzicht gaat mijn brein in de relaxmodus en vind ik elke minuut weer een stukje van mijzelf terug.

Hallo koude handen en loopneus. Hallo wapperende haren. Hallo tranende ogen.
Hallo hoofd dat schreeuwde om weer eens goed doorgewaaid te worden.

Zodra ik aan wal ga ben ik schoon en heb ik weer ruimte om ideeën te ordenen, om te gooien en zelfs helemaal weg te laten zodat er ruimte ontstaat voor nieuwe ideeën.
Wanneer ik Terschelling bezoek tijdens het Oerolfestival heb ik vooral te maken met dat laatste. Nieuwe ideeën die ontstaan door de onnoemlijke hoeveelheid aan inspiratie die dan op te doen is in elke duinpan, op straat en in alternatieve theatertjes. Het is als een tornado vol van de geur van warm duingras, ruisende golven, wapperende jurken en haren, melodieën over hoop en liefde uit alle windstreken, een schreeuw om gehoord te worden, momenten van verbijstering, gelach, ontroering en bovenal beleving.

Afgelopen Oerol kwam ik, na 7 dagen meegewaaid te hebben, plotsklaps in het midden terecht. In het oog; waar alles stil en helder is. Het oog van tornado Oerol: TODOS van Lieke Benders. (www.hogefronten.nl).

Het betrof een wandeling voor één persoon. Je kreeg een wandelstok en een rugzak mee met daarin een flesje water, een poncho, een appel, een munt en een sleutel. Dit laatste diende om de verschillende houten hokjes op te maken die je op je wandeling tegen kwam. In elk hokje vond je een andere verassing en ook op het pad liep je tegen verschillende inspirerende spreuken aan.
De wandeling duurde ruim 2 uur. In het begin stapte ik nog stevig door maar naarmate de tocht vorderde was ik niet meer bezig met tijd. Ik was alleen nog maar aan het kijken, ruiken en voelen.
In je P.S. brief aan mij had je het over pop-up boeken; lopen door een beleving en open staan voor alles en iedereen die je daarin tegenkomt. Een dergelijke ervaring had ik met deze tocht. De zon scheen, er woei een koel briesje en ondanks dat er meerdere wandelaars deze tocht liepen kwam ik bijna nooit iemand tegen. Een tocht op zoek naar mijzelf.
Omdat ik hoop dat Lieke het niet bij deze ene keer zal laten en daarmee jullie de kans geeft om deze beleving ook eens door te lopen, ga ik niet te veel uitwijden over wat ik allemaal tegenkwam. Ik kan wel vertellen dat ik nog nooit in mijn leven zo vaak heb stilgestaan in 2 uur tijd. Niet alleen letterlijk maar vooral ook in mijn hoofd. En ik kan je verklappen dat dit een fantastisch gevoel gaf. Alsof er niet alleen boven mij maar ook in mijn hersenpan een wolkendek opende waar de heerlijkste voorjaarszon door heen scheen en alle donkere hoekjes in mijn brein even oplichtte.

Stilstaan… Vrij lastig wanneer je weer aan vaste wal bent en alles om je heen je uitdaagt zelfs sommeert om vooral in beweging te blijven. In reactie op jouw brief en als aanzet tot de mijne wil ik je de volgende foto laten zien die ik heb gemaakt tijdens mijn wandeling.

Sta even stil en hoor de wind door de naaldbomen ruizen, snuif de zoute lucht op

en luister naar wat je ogen je voorlezen:

Wat zoek je in de ander? Een vraag die je doet stilstaan bij jezelf en een heleboel andere vragen oproept. Ik vroeg mijzelf bijvoorbeeld af: Wat voor een mensen heb ik om me heen? Delen zij een bepaalde karaktertrek? Hebben ze bijvoorbeeld allemaal iets wat ik niet heb? Iets wat ik mis en daarom in hen zoek? Vind ik wel bij iedereen wat ik zoek? En wat nou als ik het niet vind; is een vriendschap dan gedoemd te mislukken? Komt een vriendschap dan überhaupt wel tot stand?

Mijn uiteindelijke conclusie was dat de mensen die ik om mij heen heb en dan vooral de gene waarmee ik de meeste nauwe band heb, iets zeggen over mijzelf.

Geen wereldnieuws.. maar toch zette deze gedachte mij aan tot het nadenken over waar ik dan toch zo op zoek naar ben en vooral naar het waarom?

Een klein zelfonderzoekje wees uit dat ik vooral mensen om mij heen heb die graag ideeën spuien, mensen die over deze ideeën uren kunnen praten en brainstormen, hun hart eraan verliezen en er toekomst in zien. Om vervolgens, (soms maanden maar soms ook een uur later) met een geheel nieuw plan te komen. Iets waar zij opnieuw hun hart aan verliezen.

Waarom vind ik deze mensen zo leuk?
Waarschijnlijk omdat ik mijzelf hierin herken. Ik voel mij veilig bij deze mensen omdat hun manier van denken en doen vertrouwd voor me is. Daarbij heb ik ook de neiging om mensen verder te helpen, advies te geven.
Wanneer mensen beginnen te spuien gaat er in mijn hoofd een klein fabriekje aan die de ideeën netjes onderscheidt, de rommel er tussen uithaalt en apart bewaard. Die gedachten kadert, in aparte doosjes doet en labelt, om ze vervolgens via de lopende band keurig op kleur in het schap te plaatsen.
Zo eens even kijken meneer; zullen we met deze boks beginnen? De gedachten, beelden en ideeën in de boks dansen en botsten tegen de wanden aan omdat ze niets liever willen dan ERUIT! Wanneer de deksel wordt gelicht is het magazijn er dan ook in een mum van tijd mee gevuld.
Godzijdank heb ik ze al geordend.. Laat het creëren beginnen!

Aan jullie, beste collegae wil ik de volgende vragen voorleggen:

* Waar word jij door aangetrokken in mensen? Kun je vertellen waarom?
* Hoe uit zich dit in je leven?
* Doe of zou je hier iets mee kunnen doen in je werk?

Ik hoor weer graag van jullie.

Een warme groet,
Collega R.

P.S.

Beste Collega R.,

Ik beloofde je nog antwoord te geven op je tweede vraag.
Je vroeg om eens te visualiseren...en dat deed ik met veel plezier.

Al tijden ben ik allerlei ideeën aan het uitwerken en duik regelmatig in de golven van inspiratie in de vorm van beelden, muziek, boeken, allerlei materialen, lange wandelingen, gesprekken met anderen, film, et cetera. En nu ik er eens even voor ben gaan zitten en afstand heb genomen van de golven...staar ik in alle rust eens goed naar alle ideeën en mooie plannen en probeer te zien waar ik graag heen zou willen met al deze dingen.

Ken je die pop up boeken nog van vroeger?
Ik had er sprookjesboeken van en wilde altijd in die boeken stappen om rond te wandelen, te kijken, te beleven....

Nu ik zo vanaf een afstandje zit te staren naar mijn ideeën, zie ik wat ik aan het maken ben....wat het doel zal zijn van alles wat ik in elkaar zet en bedenk:
Wat ik heel graag zou willen is mooie dingen maken, levensgrote pop up boeken als het ware, waar mensen inspiratie uit kunnen halen, waar ze in kunnen duiken.
En beleven. Verwonderen.
Mensen inspireren om te gaan voor de dromen die ze hebben...niet bang te zijn, maar gewoon er midden in te stappen en op avontuur te gaan.
Net zoals ik dat vroeger wilde met mijn pop up sprookjesboeken.

En bij dit beeld, deze gedachten, moest ik meteen denken aan de fijne liedjes en bijbehorende clips van Lisa Hannigan. De sfeer, de beelden, de muziek. Het komt allemaal overeen met de beelden die ik heb als ik naar mijn ideeën staar.

Kijk en beleef je mee?

Liefs,
Collega N.

Stilte na de storm

Beste collega R.,

Bedankt voor je inspirerende brief. Ik heb het met plezier gelezen.

Wat herkenbaar allemaal en ik kan zeker wat met je vragen.

Laat ik daar dus eerst maar eens antwoord op geven, voor ik doorga met mijn verhaal en vragen aan jou. (en aan de Collega’s die meelezen natuurlijk!)

Welke dingen bedacht jij als kind zo sterk dat het waarheid werd?

Waren er spellen waar je helemaal in opging?

Je eerste vraag kwam als een cadeautje. Want terwijl ik jouw brief las en het verhaal van Toon Tellegen, kwam er meteen een berg herinneringen bij mij naar boven.

Als kind was ik namelijk een enorme dromer. (en nog, maar dat terzijde)

Ik ging makkelijk op in alles wat ik deed, als ik maar mijn fantasie mocht gebruiken.

En het grappige is dat ik gisteravond even mocht beleven wat ik als kind altijd had als ik een film keek. 
Ik keek voor de honderdste keer naar ‘Edward Scissorhands’ en terwijl de film langzaam tot een einde kwam verdween ik er weer helemaal in zoals ik dat vroeger kon….en vroeg mij af:

Zou dat kasteelachtige huis echt bestaan? Zou Edward daar nog altijd wonen? En ik voelde hoe graag ik er eens heen wilde…gewoon om te kijken. Natuurlijk weet ik nu heus wel dat het een film is en ‘dus niet waar’. Maar als kind kon ik echt uren na een film nog nadenken en fantaseren over hoe het daar echt zou zijn. Ik wilde de film eigenlijk instappen…. 
Dit had ik trouwens ook met boeken en schilderijen.

Een andere oude jeugdherinnering kwam naar boven bij het tweede deel van je eerste vraag: het bouwen van spookhuizen met de kinderen in mijn oude buurt.

Eens in de zoveel tijd bouwden wij in de hoge bosjes voor mijn huis een spookhuis met alle spullen die we bij onze ouders en buren verzamelden. Daarna maakten we uitnodigingen die we rondbrachten in de buurt en kreeg ieder kind een rol in het spookhuis.

’s Avonds na het eten kwam de buurt bij ons langs in het spookhuis en ik vond het fantastisch! Ik ging er helemaal in op. In de rol van organiseren, in de rol van iets creëren, in de wereld van het spookhuis… 
Ik heb spontaan zin om weer zoiets te maken. Wie doet er mee!?

Je tweede vraag, over het visualiseren, die blijf ik je nog even verschuldigd. Ik had het graag willen doen, maar ik ben de afgelopen dagen erg ziek geweest en kon hier dus even niet zoveel mee doen.

Maar komende week maak ik dat helemaal goed!

En dan mijn verhaal en vragen voor jou beste collega;
Afgelopen week was ik behoorlijk ziek. En dat ben ik eigenlijk nooit. Ben er ook niet zo heel goed in kan ik je vertellen, want ik ben te graag bezig met van alles en nog wat en had een berg plannen liggen waar ik graag mee aan de slag had willen gaan. Ik baalde dus enorm en bleef mij in eerste instantie verzetten. Maar ja, waartegen?
Ik kon natuurlijk niets anders doen dan uitzieken! Maar daar wilde ik niet aan denken. Toch begon er langzaam rust te komen en naar mate de tijd verder verstreek voelde het alsof de storm ging liggen.

Rust.

De afgelopen weken waren vrij hectisch en ik bleef maar nieuwe ideeën bedenken, de inspiratie stroomde en stroomde, maar ik nam geen tijd om even te gaan zitten en stil te zijn. Een moment om alle ideeën en inspiratie eens even vorm te geven op papier bijvoorbeeld. Gewoon even rust.

Ik was de brainstorm geworden die rond raasde in mijn hoofd.

Terwijl het zo stil werd, begonnen alle plannen en ideeën zich als vanzelf in vakjes te stoppen en te ordenen en kwam het overzicht in ene terug. Ik kon weer overzien wat ik had bedacht. En belangrijker nog, in de stilte hoorde ik mijzelf weer, hoorde en voelde ik wat ik echt wilde.

Het is niet de eerste keer dat mij dit overkwam, zo’n stilte waarin alles opeens heel helder wordt. En het is zo simpel eigenlijk. 
Niets zweverigs aan! Gewoon een moment plannen, de stilte in en kijken wat er allemaal in je hoofd omgaat. Geen rinkelende telefoon, geen ‘je hebt mail’-geluidjes, geen was die nog opgehangen moet worden of een berg strijk die ligt te jengelen om aandacht. 

Maar gewoon…even…niets.

Ssssssssst.

Hoor je de stilte collega?

Liefs en stille momenten,

Collega N.

Oproep ter inspiratie

a.)    Hoe vaak ben jij ‘gewoon even stil’? En sta je even stil bij je eigen gedachten en ideeën?

b.)   En hoe en waar kun jij het beste stil zijn; is dit gewoon thuis met een kop thee op de bank of ga je dan graag ergens heen om uit te waaien bijvoorbeeld?
Misschien heb je een foto van jouw 'stilte plek' en wil je die delen. Mail ons die dan gerust! We zijn gek op mail!

Geïnspireerd en je wilt dit graag delen?

Laat een reactie achter!

Mocht dit onverhoopt niet lukken, stuur je reactie dan in een mail naar:

vraagjecollega@gmail.com