Posts tonen met het label helden. Alle posts tonen
Posts tonen met het label helden. Alle posts tonen

zaterdag 29 oktober 2011

Er is eens...

"Ik ben een held, toch?" vraagt C. van bijna 4 jaar oud aan mij tijdens het opruimen van de duplo. Ik glimlach en vraag hem "Oh ja? Waarom dan?" C. legt met een ernstig gezicht een groen blokje in de IKEA opbergdoos en staat op. Alsof hij op het punt staat voor een duizendkoppig publiek te speechen gooit hij zijn kin omhoog en zegt met kracht: "Omdat ik gisteren een kastanjehuis bij de prikkels durfde te pakken en dat was héél knap van mij!".
Ik ben verrast. Inderdaad; vorige week (elke gebeurtenis in het verleden is 'gisteren' voor C.) heb ik hem inderdaad een held genoemd toen hij na heel wat mislukte pogingen toch zo'n stekelige huls in mijn mandje wist te leggen. Aan C.'s glunderende gezichtje te zien, draagt hij zijn nieuwe titel 'held' met trots. En wanneer ik een ander kind later die week spontaan ook een held noem omdat zij haar yoghurtbeker leeg drinkt is C. niet eens teleurgesteld dat hij zijn titel moet delen.
In tegendeel; blij roept hij uit: Wat zijn wij knapperds hè?!
Dat zijn voor mij de echte helden.

Beste collega's,

Alweer een week voorbij. Een week waarin de inspiratieoproep van collega N. mij meer dan eens door het hoofd zoemde. 'Life changing moments' en inspirerende gebeurtenissen. Natuurlijk hebben we die allemaal. Maar in alle eerlijkheid vond ik die van mijzelf nooit zo interessant. Ze gebeurden gewoon.
Ik weet lieve N. als ik je dit schrijf dat je ongeveer uit je voegen barst van onzinnigheid. Jij weet deze gebeurtenissen namelijk met succes op een voetstuk te plaatsen om ze vervolgens in je lifechanging vitrinekast te zetten. Ze fleuren je op wanneer je er naar kijkt; je raakt er weer helemaal vol van en ik geniet van je geglunder als je deze momenten met me deelt. De gedachten aan jou en je geglunder brachten me terug naar de momenten waarop ik helemaal vol was van iets. Een theaterstuk; een workshop; een ontmoeting. Mooie herinneringen kwamen bij me boven. Herinneringen die ik eerder nooit als keerpunten had bestempeld maar waarvoor ik bij nader inzien toch eens een vitrinekastje moet gaan aanschaffen. Dank daarvoor!
 
Helden
Een van die keerpunten was mijn ontmoeting met Mieke Bouma. Ik kwam op haar website terecht omdat ik opzoek was naar informatie over Aristoteles. Lang leve Google; dit zoekwoord bracht mij naar haar site waar ik las over Storytelling. Het artikel intrigeerde mij dusdanig dat ik besloot een afspraak met haar te maken en mijn scriptie aan Storytelling te wijden. Ook volgde ik haar workshop Vertel..! welke nog steeds een inspiratiebron is voor de trainingen die ik zelf ontwikkel. Storytelling is een belangrijk onderdeel van mijn werk geworden en bleek een onderdeel van mijzelf. Het vertellen van verhalen en vooral het inzetten van verhalen met een bepaald doel vind ik telkens weer een uitdaging en heel erg leuke bezigheid.
Verhalen kunnen je meevoeren naar andere tijden en werelden. Het verhaal heeft altijd een held. De persoon die na moeilijkheden overwonnen te hebben en offers gegeven te hebben een bepaald doel bereikt welke hem en/of zijn naasten een (meer) gelukkige toekomst brengt. In een goed verhaal kun je je als lezer/luisteraar zo verbonden voelen met de held dat je de held wordt. Je beleeft het verhaal.
Je kunt het ook andersom bekijken; stel dat je al een held bent? De held van je eigen verhaal.
 
Op reis
Mieke Bouma beschrijft in haar boek 'Storytelling in 12 stappen' De held als representant van ons ego. Graag zou ik een alinea uit dit zeer inspirerende boek met jullie willen delen.
De helden en de heldinnen in de verhalen die we elkaar vertellen representeren ons menselijk ego op zoek naar geluk en heelwording. Ons 'ik' is maar een voorlopige verschijningsvorm van onze ziel. Ergens vermoeden we dat er een grotere versie van onszelf mogelijk is. Verhalen vertellen ons hoe we daar iets van kunnen begrijpen. Maar als we opgeroepen worden om die verloren schat te ontdekken, zijn we ook huiverig. We durfden het avontuur niet aan te gaan. Gelukkig zijn er helpers en mentoren die ons de weg wijzen of instrumenten aanreiken waarmee we toch op weg kunnen gaan. Als de eerste drempel eenmaal is overschreden is er geen weg meer terug en moeten we all down into the rabbithole, met alle angstige bijeenkomstigheden van dien. Om uiteindelijk gelouterd en wijzer geworden met de schat van inzicht terug te keren naar huis en de wereld te verrijken met onze oogst. Dit is de eeuwig durende reis van de held. En de held zijn wijzelf.
(Bouma, M. (2010). Storytelling in 12 stappen; Op reis met de Held. Antwerpen-Amsterdam; Uitgeverij Augustus. p. 24)
 
Aangenomen dat ik de held(in) in mijn eigen verhaal ben, is Mieke voor mij een van de mentoren op mijn reis geweest. Ik zou graag ook voor anderen zo'n mentor willen zijn. Iemand die een ander verder helpt; iets betekenisvols in laat zien, iets betekenen in andermans leven. Dat kan al door gewoon eens aardig te zijn voor een ander. Het geen te doen wat je misschien in eerste instantie als 'overdreven' beschouwt. Kijk eens naar het volgende filmpje en laat je inspireren:



Mentoren
Amélie maakt een oude blinde man gelukkig en als bonus wordt ze er zelf ook blij van! Iets wat vaak onderschat wordt. Wanneer je iets voor een ander doet lijkt het immers raar wanneer je het ook uit eigen belang doet. Het zit hem echter in het woordje ook. Wanneer het mes aan twee kanten snijdt kan het alleen maar veel goeds brengen. Hoe gelukkiger je wordt van je eigen goede daden, hoe groter de kans dat je meer mensen gelukkig zal proberen te maken! En je vervult daarmee misschien wel de rol van mentor op iemands reis.
Zo ontmoette ik laatst Paul van de Wegenwacht. Hij wist onze auto succesvol te reanimeren door er een nieuwe accu in te zetten. En niet alleen dat; ik heb nog nooit zo'n vrolijke werkende man gezien rond 23.30 in de avond die twee onbenullen die net hun accu hadden gesloopt zo aardig hielp. Vol passie vertelde hij over zijn werkzaamheden en ik begon het verwisselen van een accu bijna een interessant onderwerp te vinden!
De man vertelde dat hij de volgende ochtend toevallig een kappersafspraak had in de straat waar wij wonen. Ik heb bij deze zaak een doos Merci afgeleverd voor Paul met een kaart waarop stond dat ik blij ben dat er mensen zijn die met zoveel passie hun beroep uitoefenen. Ik hoop dat Paul van chocola houdt en dat hij misschien inziet hoe waardevol het kan zijn je passie te delen met anderen. Wie weet kan hij dat weer inzetten om anderen te inspireren. Bij mij is het in ieder geval gelukt!

Held of mentor?
De scheidingslijn tussen een held en een mentor is voor mij heel dun. Je kunt door een mentor te zijn namelijk een heldendaad verrichten. Als held kan je inspirerend zijn en zo een mentor voor een ander.
Is het niet? Hier ga ik nog even over nadenken collega's. Denken jullie met mij mee?
Een fijne reis deze week,
Collega R.

Oproep tot inspiratie: Doe eens 'gek' en hang de held uit!
Laat komende week het eerste moment dat je tegenkomt niet voorbij schieten en verras iemand met je heldendaad. Graag hoor ik waarmee je iemand blij hebt gemaakt!

zaterdag 22 oktober 2011

Bedankt Ko

Goedemorgen Collega,

Wat een fijne brief weer! Dank daarvoor.
Het heeft mij weer veel stof tot nadenken gegeven.
En interessant om te lezen dat jij ook eens in je omgeving gedoken bent, gekeken hebt naar de mensen om je heen. Ik deed de afgelopen tijd namelijk precies hetzelfde.

Over helden en andere mensen
Ik had ooit eens een gesprek met iemand over helden. Daar heb ik een behoorlijke lijst van en ik vroeg mij af waarom ik ze als helden zag. 
Ik besloot ze daarom eens op een rijtje te zetten.
Eenmaal op een rijtje leek het op het eerste gezicht een bonte verzameling aan allemaal interessante mensen. Maar toen ik beter ging kijken en nadacht over wat ik nu zo fantastisch aan ze vond, bleken ze toch meer op elkaar te lijken dan ik aanvankelijk gedacht had. Dat wat ik zo fantastisch aan ze vond….was iets wat ik zelf nog miste.
Toen ik dat eenmaal besefte ben ik mijn helden meer als voorbeelden gaan zien; 
wat zij kunnen of konden kan ik ook, besloot ik.

Hetzelfde deed ik onlangs ook met de mensen uit mijn omgeving. Ik zette mijn vrienden en bekenden in rijtjes neer en bestudeerde ze nauwkeurig. Al snel kwam ik, net als jij Collega, tot de conclusie dat al deze mensen iets over mij vertelden. Ieder persoon heeft iets wat ik ook heb en dat maakt een prettige klik. Maar dat kan het toch niet alleen zijn dacht ik. Dat is te simpel.
Dus net als mijn helden die voorbeelden werden, bekeek ik mijn vrienden ook eens beter en ontdekte ook bij hen dat er meer was dan op het eerste oog te zien was.

Het zijn mensen die gedreven zijn, verder kijken dan wat er voor ze ligt, doen wat zij willen doen, zijn wie zij willen zijn, mensen die tegen de stroom in durven te gaan als dat nodig is, die passie hebben en tonen (Oh wat cliché! Maar waar.) Mensen die willen leren, niet stil gaan staan maar ook geen angst hebben om stil te staan als dat nodig is. Creatieve mensen –op wat voor manier dan ook- die kunnen brainstormen zonder obstakels neer te gooien, die continu willen creëren, nieuwe ideeën vorm proberen te geven. Mensen die uren lang gepassioneerd kunnen vertellen over zelfs de saaiste onderwerpen, die graag filosoferen, stil durven zijn en stilzwijgend nog een hoop kunnen vertellen…

Je vroeg je af of ik er wat mee deed of kon doen in mijn werk. En dan zeg ik; ja.
Alles wat mij aantrekt in anderen zorgt ervoor dat ik mensen die blijven hangen in situaties waar ze niet in willen zitten of waar hun hart echt niet ligt, probeer te enthousiasmeren eens los te breken uit die situatie. Ik probeer ze op dezelfde manier naar zichzelf en de situatie te laten kijken zoals ik mijn helden bekeek. Probeer ze te inspireren en te motiveren in ieder geval één stap buiten hun situatie te zetten, om te kijken wat er daarbuiten ligt.
Ik doe dat in de vorm van inspiratiedagen en er komt meer van dat soort moois aan; ik wil plekken en momenten creëren waarin mensen gefascineerd naar zichzelf en alles om hen heen kunnen staren, mensen weer laten verwonderen en laten zien dat er meer is dan de veilige plek waar ze zich nu bevinden.

En zo heb je ook meteen een antwoord op je vraag hoe een en ander zich uit in mijn leven als het gaat om wat het is dat mij aantrekt in anderen.

Inspiratie
Er zijn wel eens momenten, plaatsen, mensen, dingen, sferen of geuren, beelden of geluiden die je opeens enorm kunnen inspireren. Op zo’n moment kan ik bijna ontploffen van alles wat het in mij losmaakt en wat ik onmogelijk in één woord kan vangen. Het is bijna magisch als dat gebeurt en de trilling is soms nog lang na te voelen. Dagen, weken, maanden en zelfs jaren kan ik dat moment nog steeds terughalen en er mijn energie en inspiratie uithalen.
Dan voel ik weer hoe enorm enthousiast ik toen werd en zou ik terug willen in de tijd…

A life changing moment
Eén van die momenten vond plaats tijdens een theatervoorstelling van d’Electrique, een theatergroep van o.a. Ko van den Bosch. (één van mijn voorbeelden en nu werkzaam bij NNT)
Al direct bij binnenkomst nam ik plaats op bijna het puntje van mijn stoel. En toen het stuk echt begon schoof ik nog wat verder naar dat puntje. Wat ik daar zag was bijna ‘life changing’, want op dat moment werd er iets geactiveerd wat ik nooit meer uit heb kunnen zetten; een overweldigende liefde voor deze vorm van theater en het “maken” wat dit soort 'momenten' voor mensen. Ik was zo enorm gefascineerd door deze mensen op het toneel, door de sfeer, de enorme puinhoop en de fantastische teksten, de manier van spelen, alles..ALLES nam ik in mij op en liet het nooit meer los. Het zorgde ervoor dat er een hoop veranderde…

Afstuderen
Ruim 4 jaar na het zien van dit stuk deed ik samen met jou, Collega R., een afstudeerpresentatie in de theaterzaal van Hogeschool Utrecht. We hadden in de aanloop naar deze presentatie vooral keihard gewerkt aan onze afstudeeropdracht en scriptie en nooit meer echt nagedacht over de hele invulling en vormgeving van onze afstudeerpresentatie.
Nadat alles af was, hadden we nog maar een paar dagen om de hele presentatie in elkaar te draaien. 
En dat deden we.

In zo’n 3 dagen tijd transformeerde de hele presentatie waarin we ook theater-elementen moesten verwerken zeker 4 keer volledig. En op de laatste dag, de dag waarop we ’s avonds moesten presenteren, gooiden we nog wat onderdelen om. 
En daar stonden we dan op het toneel en gaven de presentatie alsof we weken geoefend hadden, wetende dat dit niet waar was. Wij wisten dat er stukken in zaten waarvoor we afgesproken hadden te improviseren. Het publiek dacht dat we er weken op geoefend hadden.
Het was een groot risico wat we hadden genomen voor een afstudeerstuk, maar we stonden er vierkant achter!

Bij beoordeling gaf de man met wie ik ooit dat gesprek over helden had -en zelf na al die tijd nog steeds een voorbeeld is voor mij-, het mooiste compliment aan ons: 
‘Jullie deden het met het lef van Ko van den Bosch.’

Ik glunder nog steeds als ik daar aan denk. 
Want als ik terug kijk….dan begon het eigenlijk allemaal toen ik dat ene theaterstuk zag, daar vanaf dat puntje van mijn stoel. Vanaf die dag had ik zo'n enorme bron van inspiratie ontdekt dat ik deze eindeloos en vol passie kon delen met anderen. En die anderen putten daar ook weer inspiratie uit en gaven het door aan hun omgeving.
Zoals ik al zei...vanaf dat ene moment veranderde er een hoop.

Bedankt Ko.

Lef en liefs,
Collega N.

Oproep ter inspiratie
a.) Wat zijn jouw ‘life changing’ moments geweest, collega? Wanneer gebeurde er iets waardoor je in ene van koers veranderde en waar je na al die tijd nog steeds je energie en inspiratie uit put?

b.) En wat zijn jouw inspiratiebronnen? Denk daar eens over na. Kijk de komende week eens goed om je heen en wees je heel bewust van die kleine momenten van inspiratie -hoe gek ze soms ook zijn!- en vertel me wat het met je deed.

Geïnspireerd en je wilt dit graag delen?
Laat een reactie achter!
Mocht dit onverhoopt niet lukken, stuur dan je reactie in een mail naar:
vraagjecollega@gmail.com